Scènebeeld bOOm
(c) Pauline Richon

In ‘bOOm’ krijg je de hele levensloop van een boom te zien in één voorstelling.
Zonder woorden, maar visueel erg sterk, met een knappe ‘bOOm’-constructie, muziek en een tikje acrobatie. Poëtisch en trefzeker.

Twee acteurs/acrobaten construeren de boom -letterlijk- voor je ogen. Met een trompet en een accordeon, met loops van geluiden, muzikale effecten en bruitage creëren ze een hele wereld. Ze klimmen in de boom, verstoppen zich erin, wat het leven van en in de boom extra illustreert.

Je kijkt, je voelt, je hoort hoe de boom groeit en bloeit, maar ook het leven in, rond en op de boom wordt voelbaar gemaakt. Het bos en zijn bewoners komen mee tot leven in klank en beeld.

Want als je verder kijkt, zie je dat de boom niet alleen is. Achter zijn stevige schors krioelt het immers van leven. Zijn jonge twijgen buigen wanneer er een rups over loopt, eekhoorntjes spelen lustig in zijn takken, een vleermuis houdt zijn winterslaap in de holte van de stam.

De boom versterkt zich door de seizoenen en barre weersomstandigheden heen; het fragiele twijgje wordt een sterke, imposante boom. Wie weet hoeveel lentes er zijn gepasseerd? Om die hele evolutie te kunnen zien, zou je ouder moeten zijn dan de leeftijd van al je grootouders samen…