Openingsavond

Op dinsdag 15 september 2026 opent CC Asse feestelijk zijn nieuwe filmwerking met een avond die volledig in het teken staat van de magie van cinema.

Vanaf het moment dat u over de rode loper wandelt, waant u zich even op een filmpremière. Glitter, glamour en feestelijke accenten zorgen voor een onvergetelijke openingsavond waarop niet alleen film centraal staat, maar ook de rijke filmgeschiedenis van Asse.

Een van de hoogtepunten van de avond is de officiële opening van de tentoonstelling Cinema Elisabeth. Deze expo neemt u mee naar de tijd waarin de legendarische dorpsbioscoop hét kloppende filmhart van Asse was. Met foto's, affiches, historische objecten, verhalen en herinneringen brengen we een warm eerbetoon aan een plek waar generaties Assenaren samen lachten, huilden en droomden.

Daarna is het tijd voor een nieuw hoofdstuk. Met de vertoning van Zondag de Negenste start de filmwerking van CC Asse officieel. Exact 43 jaar nadat Cinema Elisabeth haar deuren sloot, krijgt film opnieuw een vaste plek in het culturele leven van Asse.

Verwacht een avond vol nostalgie, verwondering, warme ontmoetingen en een flinke portie filmplezier. En uiteraard ontbreken ook de frisko's niet.

Lichten uit. Spot aan. Film is terug in Asse.

Met 'Zondag de Negenste' starten we met een klepper van formaat. Met Assenaar Josse De Pauw op kop openen we met een film die raakt, schuurt en bijblijft.

Wanneer de broers Horst en Franz elkaar na jaren terugzien, ligt hun verleden zwaar tussen hen in. Horst (Josse De Pauw) worstelt met Alzheimer en een leven dat hem langzaam ontglipt. Franz komt met een plan - en een erfenis in gedachten. Maar ook Andrea duikt op, de grote liefde van Horst, vastberaden om verloren tijd in te halen.

Wat volgt is een gelaagd verhaal waarin herinneringen van de broers zich vermengen met die van bewoners van een woonzorgcentrum. Oude wonden worden opengereten, rivaliteit borrelt opnieuw op, en tussen alles door groeit een zacht maar hardnekkig besef: zorgen voor elkaar is misschien wel het enige wat echt telt.

Regisseur Kat Steppe maakt een film die balanceert tussen tederheid en scherpte, tussen vergeten en vasthouden.

Een ode aan wat overblijft wanneer het leven rafelt.